Zo plat als een dubbeltje

8 januari 2015 om 11:15 uur

Ik word wakker. Heb het gevoel dat ik heerlijk geslapen heb. Soms heb je dat, dat je wakker wordt en meteen denkt “Oooh, wat heb ik héérlijk geslapen!”. Dát dus.

Meteen weet ik waar ik ben. Ik voel me niet gedesoriënteerd of slaperig. Ben klaarwakker. Heb ook helemaal geen pijn. Alleen maar “Wat heb ik toch heerlijk geslapen!” Ik kijk naar beneden en het lijkt een droom, maar het is geen droom. IK BEN PLAT!

Met mijn linkerhand streel ik over mijn borst. “Het is gebeurd” fluister ik ontroerd “ze zijn er af, eindelijk!” Ik voel een intens geluksgevoel mijn lichaam binnenstromen. “Oooh, wat ben ik blij…. wat ben ik blij!” blijf ik maar zeggen. Verschillende verplegers en verpleegsters komen naar mijn bed toe lopen. “Fijn hè?” zeggen ze. Ik zie alleen maar lachende gezichten. Allemaal om mijn bed. Zelf geef ik licht. Ik straal. Een van de verpleegsters aait over mijn schouder en wang en ik zie dat ook zij zo blij is voor mij. Ik lees de ontroering op haar gezicht. “Het is gebeurd” zegt ze “en alles is goed gegaan!”

Die ochtend was ik alleen vertrokken naar de Jan van Goyen Kliniek. Met gezonde spanning, maar zonder noemenswaardige stress, angst of twijfel. Een memorabele treinreis tussen de chagrijnige vroege treinreizigers op weg naar hun werk.

Op mijn weg naar het station heb ik keihard op straat een zelfverzonnen tekst lopen zingen. Weet niet wat passerende fietsers gedacht moeten hebben om zes uur ’s ochtends, maar vast dat ik dronken was of zo. In de trein heb ik nog de laatste berichtjes gestuurd naar mijn kinderen en familieleden. Voor ik het wist was ik in Amsterdam. Om 7:35 meldde ik me bij de kliniek en om 8:00 huppelde ik, voor zover als dat dan kan met die gekke ziekenhuisslofjes, naar de operatiekamer.

Op naar de bevrijding!

De rest van de dag was ronduit geniaal. Nauwelijks pijn en ik voelde me alleen maar goed en gelukkig. Het geluksgevoel kan ik eigenlijk maar op één manier beschrijven, namellijk met het gevoel dat ik had toen mijn kinderen geboren werden. Een enorm intens geluksgevoel dat nergens mee te vergelijken is….

Zooooooooooooooo blij
Zoooooooooooooooooooooooooo gelukkig
Zoooooooooo dankbaar dat alles gezond is.

Dát dus!

Ik heb een prachtige platte borst.
(en het voelt niet gek en ik hoefde niet te wennen, want dit ben ik)

.

.

* * * * * * * *
Toelichting:
Volgens de richtlijnen van het Genderteam van het VUmc kom je pas een jaar na de start van de hormoonbehandeling in aanmerking voor evt. operaties. Vanaf het begin van het traject heb ik hier tegen geageerd omdat ik het in mijn geval een bespottelijke en onmenselijke regel vind. Ik kan doen wat ik wil (haren afknippen, mannenkleding dragen, een baard laten groeien), maar men blijft me zien als een vrouw omdat mijn bustemaat Cup E nou eenmaal nooit te verbergen is. Zulke grote borsten zijn gewoonweg niet in te binden of plat te drukken.

Ik leef al geruime tijd als man, in ieder geval bij vrienden en op mijn werk, maar ik word in het dagelijkse leven altijd beoordeeld op mijn uiterlijk en men zal mij nooit als een man zien met zo’n voorgevel, terwijl wel van je verwacht wordt dat je de gewenste genderrol aanneemt in de RLE-fase (Real Life Experience)

In het begin hielden ze voet bij stuk bij het Genderteam en zeiden ze ‘regels zijn regels’. Ik heb er echter steeds op gehamerd dat de regels veranderd zouden moeten worden, helemaal omdat de meeste regels gemaakt zijn voor Man naar Vrouw transgenders en dat is niet eerlijk. Als je als man een jurk aantrekt, een opgevulde bh draagt, je haar laat groeien, make-up op doet en het geluk hebt er niet al te mannelijk uit te zien, dan kan je al gauw door als vrouw. Ik kan doen wat ik wil, maar ik word door de buitenwereld altijd als vrouw gezien en nooit als man. Als ik een baard laat groeien ben ik een vrouw met een baard, terwijl men bij het Songfestival óók sprak over de vrouw met de baard, waarom niet over de man met de jurk??? Om maar even een voorbeeld te geven.

Om een lang verhaal kort te houden, o.a. door mijn toedoen is uiteindelijk het protocol aangepast. Er is nu een nieuwe regel: als je een rapport van je psycholoog kunt overleggen dat er sprake is van psychisch lijden én je borsten minstens 600 cc per stuk zijn, dan kun je in aanmerking komen voor een vervroegde operatie. Een hele mooie vooruitgang dus en voor mij een prima regel, al vind ik eigenlijk dat psychisch lijden voldoende zou moeten zijn. 600 cc is een best forse maat. Dus als je 590 cc hebt is het jammer?

In oktober ben ik begonnen met de hormonen, eind oktober is het protocol gewijzigd. Eind november kreeg ik toestemming voor de operatie en nu is het gebeurd. Voor zover ik weet ben ik de eerste transman in Nederland die in aanmerking is gekomen voor een vervroegde borstreconstructie om niet-medische redenen.
.
.
.

Advertenties

36 gedachten over “Zo plat als een dubbeltje

  1. Sandra

    Zo zeg, wat ga je hard en snel en wat super. Gefeliciteerd en wat heerlijk dat je zo’n stap al ‘gewoon’ hebt gezet. Petje af voor je moed en alles. Wat een stap.

  2. Nicole

    Wauw Rick,
    Jouw geluksgevoel sloeg op me over: met tranen in m’n ogen je verhaal gelezen.
    Hoe óntzettend gaaf en hoe óntzettend terecht is dit!
    Iedere dag 1000x aan je platte borst voelen, nu?

    Waar ik ook héél blij van werd is de, door jou aangezwengelde, wijziging van het protocol.
    Dank namens de moeder van een genderkind.

    Heel veel succes met alle stappen die nog genomen moeten worden.
    Maar nu kan dat zéker met: borst vooruit!

    Hartelijke groet,
    Nicole

    1. Rick Berichtauteur

      Begin haast ijdel te worden haha. Nee hoor, maar heerlijk om nu in een spiegel te durven kijken, naar beneden te kijken en alles plat te zien. Het is pure rijkdom.
      En inderdaad, prachtig de wijziging van het protocol, maar er is nog verbetering mogelijk! maar ben er van overtuigd dat dat ook komt.
      Dankjewel Nicole xx

      1. Matto

        Ik wens je een vlotte genezing!
        Hoe bepalen ze eigenlijk het cc van je borsten, zou mijn cc ook wel eens willen kennen ☺️.

        1. Rick Berichtauteur

          Gaat goed met de genezing. Dag 3 en 4 waren zwaar, maar ben nu over het ergste heen heb ik het gevoel. CC bepalen ze gewoon met een meetlat. Om een idee te hebben had ik zelf een broodzakje gevuld met 600 cc water, dan krijg je een aardig idee. Dat had ik in mijn bh gestopt, dan zie je het het beste of je meer of minder hebt. Mijn tieten waren overigens wel al aardig geslonken door het gebruik van de T. Al veel slapper en minder volume. Dus wil je in aanmerking komen voor vervroegde operatie en je zit niet veel over die 600 cc heen, dan op tijd laten meten.

    1. Pat

      Wat ben ik blij voor jou! En super dat jij het voor mekaar hebt gekregen om de regels aangepast te krijgen, niet alleen voor jezelf maar voor anderen. Baanbrekend! Je weet het ook zo goed te vertellen. Jouw talent on dat te doen, je positieve instelling en je ervaringen zullen anderen zeker helpen! Ik volg je met enorm veel belangstelling! Xxx Pat

    1. Rick Berichtauteur

      Dankjewel Boudewijn. Ik besef nu pas, drie dagen na de operatie, dat de ballast nóg veel groter was dan gedacht en ik kan nog niet eens naar buiten.

    1. Rick Berichtauteur

      Oei, moeilijk te overtreffen hoor, het was nogal wat, maar met minder neem ik ook genoegen. Dank weer voor je reactie Rob, stel ik zeer op prijs.

    1. Rick Berichtauteur

      Dankjewel Hiltje. Het is ongekend… loop de hele tijd met open mond rond… van verbazing en verwondering. Het is zoveel meer dan ik verwachtte.

  3. Karin

    Tranen over minm wangen:-) wat zo ontzettend gijn voor je en dan wakker worden met verpleegster om
    Je heen die zo hartverwarmend reageert, dat had je ook wel verdiend:-)
    XX

    1. Rick Berichtauteur

      Ja, was zo’n prachtig extraatje. Vijf man personeel om mijn bed, allemaal met een grijns van oor tot oor en deze verpleegster zichtbaar ontroerd. Samen huilen van geluk. Zal het nooit meer vergeten.

  4. Jays-Heaven

    Ten eerste van harte gefeliciteerd met je platheid… 😉 Ook voor jou zal dit, denk ik zo, aanvoelen als een soort van icing on the cake, in de zin van dat jij gehoord werd en dat ze van daaruit maar weer eens aan hun protocol zijn gaan sleutelen. Dat het nog niet is zoals we zouden willen is een soort van understatement. Prachtig dat jij ze weer eens een duw de goede richting op hebt kunnen geven. Ik zou zo zeggen geniet van je nieuwe uiterlijk en geef jezelf de ruimte en ook de rust die je lichaam nu nodig heeft.

    1. Rick Berichtauteur

      Dankjewel Jay. Het was inderdaad zo’n geweldige overwinning. En ik geniet met volle teugen, nog meer dan ik had verwacht, maar dat komt in een volgend blog vast wel aan de orde. Het is bizar. In positieve zin dan. En ja, mijn rust neem ik. Wel verdiend vind ik en ik kan er aan toe geven gelukkig.

  5. sasha020

    fijn he Rick als je wakker word en het lichaam hebt die bij je past! Ik zelf heb mijn geslacht aanpassende operatie in 2011 gehad en ben nu meer dan gelukkig. Succes in de spannende tijd die je nog tegemoet gaat. En geniet vooral van de nieuwe gevoelens en ontdekkingen die je mag gaan ervaren. Liefs @Sasha020

    1. Rick Berichtauteur

      Dankjewel Sasha, en ja inderdaad… ik geniet op en top van de nieuwe gevoelens, alles nog grootser dan ik had verwacht.

    1. Rick Berichtauteur

      Het is even stil geweest, maar daar komt verandering in. Er is zoveel gebeurd sinds de operatie en ik kan het niet goed verwoorden. Vandaar. Dank weer voor je bericht Rob. Stel ik zeer op prijs.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s