Zwart-wit

Behoorlijk zwaarmoedig ben ik geweest de afgelopen tijd. Ik voelde me verder en verder afglijden, sloot me af van van alles en iedereen en ging de duisternis in. Zocht die ook moedwillig op. Zelfs letterlijk door me af en toe op te sluiten in mijn slaapkamer met de verduisteringsgordijnen dicht. Buiten scheen de zon.

Vreemd genoeg had ik het gevoel dat het ergens goed voor was en hoewel ik me depressief voelde, was ik niet echt bang om in een langdurige depressie te geraken, vooral omdat ik één ding heel duidelijk heb, ik wil niet dood, ik wil leven! Ik heb het over me heen laten komen. En achteraf kan ik zeggen dat het me goed gedaan heeft dat ik me ondergedompeld heb in dat zware en beklemmende gevoel. Midden in de hel kreeg ik mooie inzichten.

Mijn blog Je kiest het leven niet, je lééft het heeft heel veel in gang gezet. Ik realiseerde me dat ik ooit, min of meer onbewust, koos om als vrouw te leven. ‘Vrouwtje spelen’ heb ik zo goed gedaan, dat ik zelf heel lang geloofde dat alles helemaal tiptop in orde was. Ik kon het alleen maar niet verklaren waarom ik me toch altijd wankel voelde.

Het best ontwikkelde vermogen van de mens is het vermogen zichzelf voor de gek te houden. Alexander Smit.

Het leven wil ik leven. Dat is een ding dat meer dan duidelijk is. Ik hou van het leven. Geloof ook dat het mooi is met zijn pijn en verdriet, dat er nou eenmaal bij hoort. Ik wil niet meer overleven, ik wil niet meer acteren, ik wil Leven. Leven met een hoofdletter L.

Daarna kwam ik echter in de knel. Want wat wil dat dan zeggen, het leven léven? Voor mij is dat mezelf kunnen zijn, mezelf kunnen laten zien zoals ik werkelijk ben, kunnen delen wat ik denk, kunnen voelen wat ik voel en zijn met/bij mensen bij wie ik mezelf kan zijn. En dat is nou precies wat niet lukt op dit moment.

De conclusie was kneiterhard, maar op een of andere manier ook een bevrijding; ik ben bereid om alles te verliezen om mezelf te kunnen zijn. Als je ziet dat alles verloren is, kun je namelijk alleen nog maar winnen. Maar ja, alles verliezen, dat is nogal wat; mijn man, mijn kinderen, mijn huis. Alles waar ik mijn hele leven keihard voor geknokt heb. Maar wat voor andere optie heb ik? Vrouwtje blijven spelen voor de rest van mijn leven? Dat zou een langzame zelfmoord zijn. En waarschijnlijk niet eens zo heel langzaam…

En ja, toen ik dit zo zag, enkel deze twee opties, beiden niet bepaald om vrolijk van te worden, voelde ik me afglijden. ‘Niet vreemd dat je dan zwaarmoedig bent’ zei mijn begeleider bij Transvisie Zorg  waar ik eindelijk, na uitstel van bijna twee maanden door vakantie en ziekte op 16 mei terecht kon, ‘als je het zo zwart-wit bekijkt dan lijkt me dat logisch’. Hij liet me inzien dat er naast zwart en wit nog een heleboel andere kleuren zijn en dat ik, doordat ik alleen nog maar zwart of wit zag, een heleboel mogelijkheden liet liggen.

Hoewel er wederzijds zeker een zekere empathie bestaat, staan mijn man en ik momenteel lijnrecht tegenover elkaar, ik wil helemaal man zijn en het liefst zo snel mogelijk en hij wil dat het blijft zoals het was. We hebben echter twee prachtige, heerlijke, geweldige kinderen die ons binden en die we allebei het beste willen geven, daar zijn we het over eens en daar vinden we elkaar. Dus van daaruit gaan we nu handelen.

We zullen antwoorden moeten gaan vinden op veel vragen. Vragen die niet zo één, twee, drie te beantwoorden zijn. Wat heb ik nodig om me als man fijn te voelen en thuis te kunnen blijven wonen? En wat heeft mijn man nodig? Hoe kunnen we de kinderen een zo goed mogelijke toekomst bieden? We moeten gaan beginnen met (onder)handelen. Samen in het belang van wie ons het liefst zijn, onze zoon en onze dochter, die ons allebei nog hard nodig hebben en waar we allebei zo ontzettend van genieten.

Advertenties

6 gedachten over “Zwart-wit

  1. iT

    ‘Is het leven een maskerade?’ Het masker gaat langzaam afvallen, mooi mens! Ik wist van jouw donkere tijd en wat goed dat je dit nu zo openlijk deelt. Een (lange) weg met mooie inzichten de laatste weken, fijn! Je bent een dapper mens, heerlijk voor je dat er licht door de duisternis schijnt!

    1. Rick Berichtauteur

      Jaaaaa! Het voelt goed nu. Voel me sterk, optimistisch en vol goede moed. Je moet gewoon niet bang zijn voor een depressie. Mooie les.
      Dank dat je bij me was in deze rottijd.xx

  2. remco0808

    Wat een mooie woorden en wat een moed om voor jezelf te kiezen en daar – als het nodig is – een hoge prijs voor te betalen. Vanzelfsprekend zijn dat ideeën, gedachten, gevoelens waar ik ook jarenlang mee heb geworsteld en waar ik af en toe nog steeds mee worstel. Ik denk dat ik eens modus heb gevonden waarin ik mezelf kan zijn en waarbij ik mijn directe sociale omgeving geen schade toebreng. Of ik mijzelf daarmee uiteindelijk tekort doe, is een vraag waarop ik je het antwoord schuldig moet blijven.
    Ik ben wel heel blij dat jij wel die keuze onvoorwaardelijk hebt gemaakt. Ik kan mij heel goed dat gevoel van bevrijding voorstellen. De weg die je moet afleggen is nog lang, dat weet ik uit eigen ervaring, maar met het kompas in de goede richting heb je in ieder geval een ijkpunt! Ik wens je heel veel wijsheid toe de komende periode. Ik hoop dat jij, je man en je kinderen een vorm vinden waarin een ieder in zijn of haar waarde wordt gelaten en waarbij een ieder de ruimte krijgt een zijn of haar eigen leven vorm te geven. Het zal niet eenvoudig zijn, maar hulptroepen zijn aanwezig… Liefs, Remco

    1. Rick

      Mooi verwoord ‘met het kompas in de goede richting heb je in ieder geval een ijkpunt’
      En ja, ontroerd door de aanwezige hulptroepen, mensen die me steunen, met me meeleven en meedenken. Ben ik ontzettend dankbaar voor en geeft me heel veel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s