Maandelijks archief: februari 2013

Wie volledig aanvaardt wie hij is, vindt daar kracht in

Via Dagelijkse Gedachte.net krijg ik iedere dag automatisch een uitspraak toegestuurd. Vandaag kreeg ik deze van Alexander Smit en dat leek me een mooie om dit blog mee te starten.

Wie volledig aanvaardt wie hij is, vindt daar kracht in; omdat het niet anders is dan wat het is. Alexander Smit.

Volledig aanvaarden wie ik ben en wat er is, dat is een hele klus, dat was een hele klus, maar ik kan met trots zeggen dat ik al een heel eind ben. Dit heeft vooral heel veel rust gegeven. Ik ben de confrontatie aangegaan met mijn pijn en ik heb mijn duistere kanten onder ogen gezien en geaccepteerd.

Op het oog was ik de succesvolle vrouw met een fijne man, een leuk gezin en een goedlopend eigen bedrijf, maar de realiteit zag er anders uit. Ik was verslaafd aan eten, drinken en computeren en voelde me altijd wankel, hoewel ik de uitstraling had en heb van een zelfverzekerde en krachtige vrouw.

Het is een lange weg geweest en de weg is nog lang, maar ik zit op de goede weg, dat weet ik nu. Mijn verslavingen heb ik onder controle, sinds een half jaar drink ik niet meer, ik zorg nu goed voor mijn lichaam en de computer gebruik ik nog veel, maar op een hele andere manier. Niet meer voor stompzinnig gedoe om maar niet meer te hoeven denken of te voelen, maar om te schrijven waardoor ik dichterbij mezelf kom.

Ik aanvaard dat ik een man ben.

Ik aanvaard dat ik er uit zie als een vrouw, verzorgd en vrouwelijk.

Ik aanvaard dat ik er naar verlang om er uit te zien als een man.

Ik aanvaard dat ik nog niet weet hoe ik er over vijf jaar uit zal zien.

Ik aanvaard dat ik het eigenlijk van de daken zou willen schreeuwen ‘ik ben een man, ik ben een man!’, maar dat dit nog niet kan, wat me vaak hevig frustreert.

Ik aanvaard dat mijn man heel veel verdriet heeft, me niet kwijt wil, maar dat hij niet verder met me wil leven als mijn lichaam ook mannelijk zou worden.

Ik aanvaard dat mijn man zich voor me schaamt.

Ik aanvaard dat ik het moeilijk vind om met mijn man hierover te spreken, dat ik graag helemaal open ben tegenover hem, maar dat ik toch keer op keer in mijn schulp kruip.

Ik aanvaard dat ik nog heel veel vragen heb en dat ik soms in de war ben.

Ik aanvaard dat ik professionele hulp nodig heb.

Ik aanvaard dat ik mensen om me heen nodig heb die dezelfde ervaring hebben, die zich echt in kunnen leven in wat er bij me speelt.

Ik aanvaard dat ik soms boos ben of verdrietig. Dat ik dan hoop dat dit een boze droom is en dat ik zo weer wakker wordt als vrouw in mijn eigen lichaam.

Maar vooral… ik aanvaard dat ik van het leven hou en nu ook van mezelf en dat ik geloof in een goede afloop, hoe moeilijk het allemaal ook zou kunnen worden en hoe lang de weg ook is die nog te gaan is. Ik aanvaard het leven zoals het is. Met zijn pieken en met zijn dalen.

Advertenties